Haz sandığımız şey gerçekten haz mı?Neden artık hiçbir şey yetmiyor?

Haz çoğu zaman “iyi hissetmek” olarak düşünülür.Ama bugün iyi hissetmek dediğimiz şeyin içeriği oldukça değişmiş durumda.

Günlük hayatta haz; daha fazla uyaran, daha fazla tüketim ve daha yoğun deneyimlerle ilişkilendiriliyor. Kısa süreli bir tatmin hali yaşanıyor, ardından hızlıca sönüyor ve yerini tekrar bir arayışa bırakıyor. Bu da bizi sürekli bir şeylerin peşinden koşan bir döngüye sokuyor.

Bu noktada şu soru ortaya çıkıyor: Haz gerçekten bu mu?

Epikür’e göre haz

Epikür, hazzı çoğaltılması gereken bir şey olarak değil, düzenlenmesi ve sadeleştirilmesi gereken bir alan olarak ele alır.

Ona göre iyi bir yaşamın temeli, sürekli daha fazlasını aramak değil, hangi ihtiyaçların gerçekten gerekli olduğunu ayırt edebilmektir. Epikür ihtiyaçları üçe ayırır:

• Doğal ve gerekli olanlar (yemek, barınma, dostluk gibi)

• Doğal ama gerekli olmayanlar (çeşitli tatlar, konfor gibi)

• Ne doğal ne de gerekli olanlar (şöhret, aşırı zenginlik, sürekli haz arayışı gibi)

Epikür’e göre huzurlu bir yaşam, ilk gruba odaklanarak ve diğerlerini sınırlayarak mümkündür.

Buradaki önemli nokta şu: Haz, çoğu zaman ekledikçe değil, gereksiz olanı çıkardıkça ortaya çıkar.

Bugün neden bu konu?

Modern yaşamda sürekli bir uyarım halindeyiz.Telefonlar, içerikler, sosyal medya, yapılacaklar listesi…

Zihnimiz sürekli dolu, ama buna rağmen çoğu zaman tatmin olmuyoruz.

Bu yüzden bu ay Sekans’ta şunu denemek istiyorum:

Hazla ilişkimizi yeniden gözden geçirmek.

Ama bunu teorik olarak değil, deneyimleyerek.

Ben kendi hayatımda ne yapıyorum?

Son zamanlarda fark ettiğim şey şu oldu:Dışarıdan gelen uyarımlar azaldıkça, içeride daha farklı bir alan açılıyor.

Daha az şey yaptığımda, aslında daha fazla hissedebildiğimi fark ediyorum.

Bu yüzden bu ay kendi hayatımda:

• Gereksiz uyarımı azaltmaya

• Gün içinde küçük anlara daha fazla dikkat etmeye

• Ve özellikle “hiçbir şey yapmadan kalabildiğim” alanlar yaratmaya çalışıyorum

Bu bazen sadece bir çayı acele etmeden içmek oluyor,bazen yazı yazmak,bazen de hiçbir şey yapmadan oturmak.

Bu ayın odağı

Bu ayın amacı daha fazla haz almak değil.

Hazla olan ilişkiyi sadeleştirmek.

Ne gerçekten iyi geliyor?

Ne sadece alışkanlık?

Ne sadece bir kaçış?

Bunu fark etmek.

Bu yazıyı okuyan herkes için de küçük bir davet bırakmak istiyorum:

Bugün sana gerçekten iyi gelen şey neydi?

Ve onu biraz daha fark ederek yaşadın mı?